Μετά από τόσα εκατομμύρια που έχουν ξοδευτεί για την “κοινωνία της πληροφορίας” (lol) πως είναι δυνατόν το “μηχανογραφικό δελτίο” των υποψηφίων για ΑΕΙ-ΤΕΙ να συμπληρώνεται με το χέρι και όχι μέσω του Internet;
Και πώς είναι δυνατό να τοιχοκολούνται πρώτα οι καταστάσεις στα λύκεια και μετά να δημοσιεύονται στο Internet;
Οπως γίνεται να συμπληρώνω με το χέρι τα ίδια στοιχεία σε 5-6 φόρμες για να γίνω Δημότης σε άλλο δήμο…
Ιωάννη, τελικά όπου και να κοιτάξεις στο δημόσιο θα βρείς μια χρονοβόρα και τρισάθλια διαδικασία.
Καλά είστε σοβαροί?
Αν βγουν στο ιντερνετ, πώς θα τους βάλουμε σφραγίδες και υπογραφές? Και πώς θα πάρουν αριθμό πρώτου κώλου? Εεεε σόρρυ… πρωτοκόλλου ήθελα να πω.
Και οι υπάλληλοι που παραλαμβάνουν τα μηχανογραφικά τι θα κάνουν? Θα πρέπει να μάθουν υπολογιστές (μηχανήματα του διαβόλου) ή να μείνουν άνεργοι? Καθόλου δεν τους σκέφτεστε λοιπόν?
Οδυσσέα, παντού κυκλώματα, προσλήψεις, πρώτοι κώλοι
, πως ν’ προχωρήσει το ρημάδι που λέγεται Ελλλάδα;
Εμαθα ένα σχετικό ανέκδοτο. Σε ένα χωριό ένας τράγος ήταν πολύ παραγωγικός στο θέμα της γονιμοποίησης σε σημείο που όσοι είχαν κατσίκες να πηγαίνουν στην γιαγιά στην οποία άνηκε και να της ζητάνε να γονιμοποίησει τις κατσίκες τους.
Ηταν τόσο μεγάλη η αποδοτικότητα του που ο κοινοτάρχης πρότεινε στην γιαγιά να τον προσλάβει στην κοινότητα. Μιας και τα χρήματα ήταν καλά η γιαγιά δέχτηκε.
Πράγματι ο τράγος ήταν άριστος στη δουλειά του αλλά με τον χρόνο η απόδοση του έπεφτε…
Μετά από αρκετό καιρό η γιαγιά αγχώθηκε και πήγε να τον ρωτήσει ποιο είναι το πρόβλημα.
Εκείνος αραχτός της λέει: μην αγχώνεσαι μιας και πλέον είμαι Δημόσιος υπάλληλος άρα δεν έχω κανένα λόγο να είμαι παραγωγικός…
Χαρακτηριστικό της νοοτροπίας το ανέκδοτο Ιωάννη. Παύουν να έχουν ενδιαφέρον ακόμη και για την αναπαραγωγή