Ο απόγονος την Κυριακή συνήθως πάει στην εκκλησία. Όχι ότι είναι ιδιαίτερα θρήσκος, αλλά να μεσα στην κουτοπονηριά του θέλει να κρατάει και μια πισινή για το Θεό. Βέβαια αν και απ’ ευθείας απόγονος των αρχαίων Ελλήνων δεν ακολουθεί την αρχαία πίστη αλλά αυτό δεν τον ενοχλεί αφού οι θεοί τον διάλεγαν πάντα ως εκλεκτό, τόσο οι 12 αρχαίοι όσο και ο ένας νέος. Αν πίστευε βέβαια πραγματικά ο απόγονος, δε θα συμπεριφερόταν με τέτοια περιφρόνηση προς τους συνανθρώπους του (απόγονους επίσης), ούτε θα είχε το νού του στην απάτη κάθε στιγμή, τέλος πάντων θα περνούσε τη ζωή του σύμφωνα με τις προσταγές της θρησκείας. Αλλά είναι κι αυτή η ρημάδα η εξομολόγηση, κι έτσι ο απόγονος πονηρά πάλι σκεπτόμενος κάνει καθημερινά τις ατιμίες του αφού είναι σίγουρος πως θα συγχωρεθεί. Τι κι αν έβλαψε δεκάδες άλλους, τι κι αν άλλοι καταστράφηκαν απ’ αυτόν, αυτός ο εγωίσταρος να είναι καλά. Όσο για τη συμπεριφορά του μέσα στην εκκλησία που υποτίθεται ότι τη σέβεται, ο απόγονος μιλάει συνεχώς, μετακινείται, βγαίνει έξω να μιλήσει στο κινητό ή να κάνει ένα τσιγάρο …
Μετά την εκκλησία, με την “κατάνυξη” ακόμη στα μάτια του, ο απόγονος, επισκέπτεται το κοντινότερο περίπτερο απ’ όπου φεύγει φορτωμένος με έναν όγκο κυριακάτικων εφημερίδων (κατ’ εφημισμόν). Τα δενδροβόρα αυτά έντυπα είναι άλλη μια παράδοση των απογόνων. Φορτωμένα με ένθετα, διαφημίσεις, DVD, μαχαιροπήρουνα, τσάντες, πετσέτες και ότι άλλο βάλει ο νούς, υποτίθεται ότι ενημερώνουν κι όλας. Α, και όλα μα όλα αυτά τα έντυπα είναι γεμάτα από άρθρα για την προστασία του περιβάλλοντος.
Ξαπλωμένος στην καφετέρια ο απόγονος, απολαμβάνει το φραπέ του και διαβάζει τα κουτσομπολιά στις παραπολιτικές στήλες και τα αθλητικά. Έτσι ενημερωμένος θα αραδιάζει πλέον διάφορες εξυπνάδες στις συζητήσεις του με τους άλλους απόγονους και θα καμαρώνει που παίζει την οικονομία, τις εξωτερικές υποθέσεις, την ασφάλεια, την παιδεία και την υγεία στα δάχτυλα. Θα λυπάται παράλληλα που η “κακούργα κοινωνία” δεν του επιτρέπει να αναλάβει αυτός την πρωθυπουργία. Ο μοντέρνος απόγονος έχει και μπλόγκ, κι έτσι όταν γυρίσει σπίτι θα βάλει τα κομματικά γυαλιά του και θα γράψει μέσα από αυτά την αναμασημένη τροφή της εφημερίδας του.
Το μεσημέρι, κρατώντας με το ένα χέρι το παϊδάκι, και μιλώντας με το στόμα μπουκωμένο μη τυχόν και του πάρει το λόγο κάποιος άλλος απόγονος, θα σχολιάσει την οικονομική κρίση που τον έχει τσακίσει.
Έτσι δημιουργικά περνώντας το πρωινό, ο απόγονος μπορεί να αφιερώσει όλο το απόγευμα στο ποδόσφαιρο. Όχι βέβαια στο να παίξει, αλλά να παρακολουθήσει, να φωνάξει, να σχολιάσει τον προπονητή και το διαιτητή που όλο λάθη κάνουν, ενώ αν ήταν αυτός …
