Κι όμως, αυτοί επηρεάζουν τη ζωή μας

Με τα πολιτικά πράγματα στη χώρα των απογόνων δεν αξίζει ν’ ασχολείσαι σοβαρά. Όμως αυτοί οι άνθρωποι επηρεάζουν(ή επηρέαζαν μέχρι πρόσφατα, ή θα επηρεάσουν στο μέλλον) άμεσα ή έμμεσα τη ζωή μας.

Αυτή είναι η άποψη μου γι αυτούς (και σαν άποψη σημαίνει ότι μπορεί να είναι και λάθος …):

Από το ύφος του ήταν εμφανές ότι βαριόταν το ρόλο που του ανέθεσαν. Λέγεται ότι ήξερε καλά τα  θέματα αλλά δεν έκανε τίποτε γι αυτά, ενώ ήταν και ίσως είναι ακόμη ευχάριστος στην παρέα. Είναι  δηλαδή ένας από μας, κάποιος που έχει άποψη για όλα και την εκφράζει με παρρησία στον καφενέ,  απλά είχε την ατυχία (κι εμείς μαζί) να τον βάλουν πρωθυπουργό. Απέδειξε πάντως ότι στην Ελλάδα πολλά ταλέντα χάνονται σε λάθος επάγγελμα αφού θα ήταν τέλειος θεατρίνος. Έμαθε πολύ καλά τις εκφράσεις και τις κινήσεις του ρόλου του και έπεισε αρκετούς θεατές. Ήταν κι αυτός ο χυλός της ΝΔ που κληρονόμησε (με το ζόρι βρίσκεις έναν άνθρωπο της προκοπής εκεί μέσα) και δεν προσπάθησε καν να τον ανεβάσει έστω κι ένα χιλιοστό.

Μοιάζει με το παιδάκι που σηκώθηκε να πεί απ’ έξω το ποιήμα του και προσπαθεί να μη χάσει καμμιά  λέξη και του φύγει η ομοικαταληξία. Λέγεται ότι έχει ιδέες και θέλει να τις εφαρμόσει. Ίσως να είναι  έτσι, αλλά σχέδιο δε δείχνει να έχει και όπως είπε κάποιος παληότερα “γνώση χωρίς θέληση  άχρηστη, θέληση χωρίς γνώση επικίνδυνη” και πιστεύω ότι βρίσκεται στη δεύτερη καηγορία. Σίγουρα τα χρόνια που έζησε στο εξωτερικό του δίνουν άλλον αέρα, αλλά κι αυτός κουβαλάει έναν άλλο χυλό, το λεγόμενο βαθύ ΠΑΣΟΚ. Τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό δείχνει να θέλει να απαλλαγεί από αυτό.

Έχει ένα εμφανώς ψεύτικο χαμόγελο κολλημένο στο πρόσωπο. Κάποιος image maker πρέπει να  έχει την ευθύνη γι αυτό. Λέγεται ότι έχει ανοικτό μυαλό και γνρίζει το διεθνές περιβάλλον. Μπορεί  να είναι κι έτσι αλλά δείχνει να έχει αφομοιωθεί από το ΝΔ χυλό. Τόσα χρόνια υποτίθεται ότι  ετοιμαζόταν να διαδεχθεί τον ΚΑΚ και θα περίμενε κανείς ν’ ακούσει μια νέα ιδέα, κάτι ανατρεπτικό αντί για τα ίδια στερεότυπα που ακούμε τόσα χρόνια. Τι ανατροπή να κάνεις όμως σ’ ένα κόμμα που έχει επίπεδο καφενείου; Το γεγονός ότι τη βρίζουν αυτήν και τον πατέρα της συνεχώς τα γνωστά παπαγαλάκια της πραγματικής εξουσίας (Θέμος κλπ) την κάνει συμπαθή σε μένα (γενικά όταν βρίζουν κάποιον πολύ στην Ελλάδα έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι κάτι καλό πήγε να κάνει). Δεν περιμένω πάντως και πολλά.

Μοιάζει με κακομαθημένο παιδί που ενώ του έδωσαν τα πάντα αυτό θέλει το παιχνίδι του φίλου  του. Δεν έχει κανένα πρόβλημα να υποστηρίξει τις πιο ακραίες συμπεριφορές ενώ δείχνει να  πάσχει από σύγχυση ιδεών (βλέπε αναφορές στην καλή πλευρά του Μάο). Έχει την κύρια ευθύνη  (μαζί με το μέντορά του, κυρ Αλέκο) για τη μετατροπή της κάποτε ελπιδοφόρας ανανεωτικής αριστεράς σ’ ένα συνοθύλευμα μπαχαλάκηδων, κρατικιστών, και υποστήριξης οποιουδήποτε συνδικαλιστικού αιτήματος που προκαλεί θόρυβο. Ξέχασε όμως πως η τηλεόραση δημιουρεί περσόνες και τις καταπίνει γρήγορα και μάλλον (ευτυχώς) απαξιώθηκε γρήγορα στο X-factor της πολιτικής που πήγε να παίξει.

Θα μπορούσε κάλιστα να βρίσκεται σε μουσείο απολιθωμάτων. Γλώσσα από άλλες εποχές,  αναμασάει ιδεοληψίες και στερεότυπα που αποδείχτηκαν λάθος και έκαναν πολύ κόσμο να  υποφέρει. Πρόσφατα αποφάσισε να επιδιωρθώσει την εικόνα του δικτάτορα Στάλιν, δείχνοντας  μας τις προθέσεις του κόμματός της. Στην προσωπική της ζωή βέβαια δεν εφαρμόζει αυτά που λέει αφού στις επιχειρήσεις του κόμματός της (οξύμωρο: κόμμα που είναι κατά των επιχειρήσεων έχει επιχειρήσεις) πληρώνει όσο και οι ιδιώτες και απ’ ότι λέγεται απολύουν κι όλας. Επίσης έστειλε την κόρη της να σπουδάσει στο Deree τη στιγμή που κατηγορεί τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Είναι όμως, λέει, σταθερή στις απόψεις της. Ε, ναι, τέτοιες απόψεις μην τις χάσουμε.

Το πιό πονηρό ύφος απ’ όλους. Σηκώνει το φρύδι όταν μιλάει δήθεν σοβαρά, σα να λέει “θα σας  δείξω εγώ”. Αν και έχει καλή μόρφωση όσον αφορά τις σπουδές του, η παιδεία του πρέπει να  βρίσκεται σε  επίπεδο σκυλάδικου. Ο λόγος του είναι ένα συνοθύλευμα Λιακοπουλικής έμπνευσης  εκφράσεων  περί “νέας  τάξης” (αστείο, αφού λέγεται ότι ανήκει στη λέσχη μπίλντεμπεργκ), εχθρών που μας  περικυκλώνουν (επικίνδυνη βλακεία), και κοινωνικού φιλελευθερισμού (μπούρδες). Ασάφειες και λαϊκισμός, προσπαθεί να κάνει τη ΝΔ ένα πιο λαμπερό ΛΑΟΣ. Έχει κι εκείνο το παρελθόν με την ΠΟΛΑΝ που δε φτούρησε… Αν η ΝΔ επιθυμεί τόσο έναν άμυαλο εθνικιστή ας επαναφέρουν τον Καρατζαφέρη, δείχνει πιό ικανός.

Μου δίνει την εντύπωση ότι είναι ο ορισμός του “όπου φυσάει ο άνεμος”. Είδε μια καλή ευκαιρία  στην απουσία εθνικιστικού πόλου στο πολιτικό σκηνικό, σαν καλός επιχειρηματίας την  άρπαξε  και σαν ικανός στην επικοινωνία προχώρησε αρκετά. Ο λόγος του είναι γεμάτος από εξυπνάδες και  ατάκες και θα μπορούσε κάλιστα να  πρωταγωνιστεί σε κωμωδίες του 70. Γι αυτό και πείθει με ευκολία πολλούς που μέσα στην αμορφωσιά τους περιμένουν έναν από μηχανής θεό να τους σώσει. Έχει μαζέψει στο κόμμα του και κάθε καρυδιάς καρύδι. Δεν ξέρω αν είναι πραγματικά φασίστας ή αν το παίζει έτσι, πάντως σε κάθε περίπτωση είναι επικίνδυνος αφού αν ανέβει κι άλλο η δύναμή του οι συνέπειες θα είναι απρόβλεπτες.

Αυτοί είναι οι άνθρωποι που έχουν τις τύχες μας στα χέρια τους. Μέσα σ’ αυτό το χάλι ο ΓΑΠ και η Μπακογιάννη ίσως φαντάζουν καλύτεροι απ’ τους άλλους, αλλά και πάλι δεν περιμένω και πολλά … Άλλωστε δεν αρκεί ένας ικανός ηγέτης όταν ο λαός είναι κοινωνικά αμόρφωτος, ανάγωγος, και κακομαθημένος. Έτσι εμείς έχουμε τους ηγέτες που μας αξίζουν.

Μερικές ακόμη απορίες (με αφορμή τις δηλώσεις της Αλέκας)

Αφού ο υπαρκτός της Αν.Γερμανίας ήταν σκέτος παράδεισος γιατί όλοι έφευγαν και κανείς δεν πήγαινε εκεί;

Και γιατί όλοι αυτοί που υποφέρουν στην ανάλγητη δύση σήμερα δε ζητούν άσυλο στους εναπομείναντες “παραδείσους” της Κούβας, της Β.Κορέας, έστω της Βενεζουέλας;

ΥΓ. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε τις υπέροχες ταινίες “Goodbye Lenin” και “Οι ζωές των άλλων“. (ναι ξέρω, είναι δυτική προπαγάνδα …).

ΥΓ2. Eventually every wall falls (γραμμένο στο τείχος του αίσχους).

Απορίες

1. Αν αντικαταστήσω το παληό μου αυτοκίνητο, το οποίο συντηρώ συστηματικά και το κινώ ελάχιστα σε περιπτώσεις ανάγκης αφού κινούμαι κατά 99% με τα (άθλια πλην μετρό) ΜΜΜ, και πάρω σύγχρονο 4×4 είμαι οικολόγος;

2. Αν δουλεύω σε τρείς δουλειές κι η σύζυγος σε 2 για να καταφέρουμε να σπουδάσουμε τα παιδιά μας, αφού άλλη περιουσία δεν υπάρχει, είμαι πλούσιος που πρέπει να συνεισφέρω για να δοθεί το βοήθημα “κοινωνικής αλληλεγγύης” (ουάου) σε κάποιον συνταξιούχο αγρότη που στις περισσότερες περιπτώσεις συνεχίζει να τα κονομάει πλαγίως, ή σε κάποια χαμηλοσυνταξιούχο υπάλλλο που πήρε σύνταξη στα 35 επειδή είχε λέει παιδιά και έκτοτε τα ξύνει;

3. Είναι κοινωνική αλληλεγγύη να δώσουμε ένα μπαξίσι εφ’ άπαξ σε κάποιους που δηλώνουν φτωχοί, αντί να  ενισχύσουμε όσους πραγματικά έχουν ανάγκη;

4. 300 κερδοφόροι θα επιδοτήσουν 2.500.000 φτωχούς!!! Ούτε στο μεσαίωνα δεν υπήρχε τέτοια ανισότητα. Ή μήπως τα αγαπητά μας ΜΜΕ χρησιμοποιούν και πάλι την αγαπημένη τους τεχνική του Γκαίμπελς;

5. Ο Ανωμερίτης επιλέχθηκε με βάση το βιογραφικό του για τον ΟΛΠ;

6.  Με ποιό δικαίωμα εξαναγκάζομαι ακόμη να πληρώνω την ΕΡΤ προκειμένου να χρηματοδοτεί κομματικούς δημοσιογράφους και διασκεδαστές;

7. Γιατί κάποιος που τέλειωσε ένα κολέγιο στην Ελλάδα μπορεί να συνεχίσει τις σπουδές του σε οποιοδήποτε πανεπιστήμιο των (τριτοκοσμικών ίσως) χωρών όπως η Δανία, η Σουηδία, η Ολλανδία, η Γερμανία, και να σταδιοδρομήσει εφ’ όσον έχει τα προσόντα, ενώ στην ηγέτιδα δύναμη της παγκόσμιας διανόησης και επιστήμης Ελλάδα δεν μπορεί;

8. Αφού το ΑΣΕΠ είναι τόσο ακριβοδίκαιος και αποτελεσματικός τρόπος πρόσληψης υπαλλήλων (το ζούμε καθημερινά άλλωστε αφού οι δημόσιες υπηρεσίες ξεχειλίζουν από ποιότητα), γιατί δεν το χρησιμοποιούν και οι ένθερμοι οπαδοί του, δηλαδή ο Μπόμπολας, ο Λαμπράκης, και ο Τεγόπουλος προκειμένου να προσλαμβάνουν υπαλλήλους;

9. Αφού το ΚΚΕ απαιτεί κατώτατο μισθό 1300 € και είναι κατά των απολύσεων, γιατί δεν εφαρμόζει τα ίδια στις επιχειρήσεις που διαθέτει;

10. Η εκδοτική εταιρεία του ΚΚΕ ανήκει στις 300 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις; Θα συνεισφέρει στην κοινωνική αλληλεγγύη;

11. Αν από αγανάκτιση χτίσω την πόρτα στην εταιρεία που μου χρωστάει ένα σωρό λεφτά και στον ΟΑΕΕ που μου τα παίρνει χοντρά κάθε δίμηνο, θα με υπερασπιστεί και θα μου δώσει έπαινο ο Κουράκης;

12. Αν διαβάζοντας τη δήλωση απόσυρσης του Αβραμόπουλου δεν καταλαβαίνω τίποτα (για την ακρίβεια μου φαίνεται μνημείο αοριστολογίας και φλυαρίας) έχω κάποιο διανοητικό πρόβλημα; (Ίσως βέβαια το πρόβλημα να είναι ότι σπατάλησα χρόνο για να διαβάσω αυτή τη δήλωση …)

13. Αν μετά από 1000 χρόνια ανακαλύψει κάποιος αρχαιολόγος τις τοιχογραφίες με το Σιούφα, τι γνώμη θα σχηματίσει για τη γενιά μας;

14. Δανία πότε αναμένεται να γίνουμε;

Ερμαίου ιερομάρτυρος

του οποίου η μνήμη γιορτάζεται σήμερα.

Χρόνια πολλά λοιπόν στη χώρα μας που είναι έρμαιο στους πειραματισμούς και τις αγκυλώσεις αριστερών (δήθεν) και δεξιών (δήθεν).

Στη χώρα που καταδυναστεύεται από κάθε είδους συμφεροντολόγους συνασπισμένους σε οργανώσεις, συνδικάτα, και ομάδες. Επαναστάτες, πατριδοκάπηλοι, συνδικαλιστάδες, φοιτητοπατέρες, θρησκευόμενοι μουτζαχεντίν, όλοι κάτι θέλουν από τη χώρα, πάντως όχι το κοινό καλό.

Στη χώρα που οι πολίτες της έχουν αποθέσει τις όποιες ελπίδες τους στους Γιούρι Γκέλερ, στους μάγους που πλασσάρει ο Χαρδαβέλας, στις χαρτορίχτρες και τις καφετζούδες, στα κομποσκοίνια και τους “γεροντάδες”, στο ΠΡΟ-ΠΟ και στο Τζόκερ. Που το μυαλό τους έχει πάθει μαλάκυνση και η θέληση τους έχει ευνουχιστεί από τους διάφορους χρυσοπληρωμένους αστέρες της TV και τα τσιράκια τους.

Στη χώρα που τα κυριώτερα προϊόντα της είναι τα ναρκωτικά, το λαθρεμπόριο, και η διακίνηση ανθρώπων.

Στη χώρα που οι καθηγητάρες ασχολούνται με ενδυματολογικά θέματα και όχι με το τι συμβαίνει πραγματικά στα πανεπιστήμια.

Στη χώρα που κάθε ελπίδα είναι ουτοπία και κάθε προσπάθεια μάταια.

Η τοιχοποιία ως νέα ευκαιρία

Το θέμα της τοιχοποιίας στο πολυτεχνείο της Ξάνθης (πρακτική που έχει χρησιμοποιηθεί από “προοδευτικούς” φοιτητές και αλλού) έχει καλυφθεί πολύ ωραία από τους  Πάσχο Μανδραβέλη, αθεόφοβο2, Ασκαρδαμυκτί και άλλους.

Εδώ θα ήθελα να καλύψω ένα κενό. Αφού όπως μας έχει πείσει το ΚΚΕ τόσα χρόνια “νόμος είναι το δίκιο του εργάτη“, κι αφού με τον έναν ή τον άλλο τρόπο εργάτες είμαστε σχεδόν όλοι, και αφού σύμφωνα με τη λαμπρή απόφαση του δικαστηρίου δε διαπράτει αδίκημα όποιος “νομίζει ότι διακαιούται να χτίζει αυτόν που τον αδικεί“, πράξη μάλιστα που δέχτηκε του επαίνους του εκ ΣΥΡΙΖΑ ορμώμενου βουλευτή Κουράκη, προτείνω τα εξής:

Όποιος έχει κάποια αντιδικία, κάποιο πρόβλημα, θεωρεί ότι αδικείται, κλπ. να χτίζει αυτόν που τον αδικεί. Η πράξη αυτή πέρα από τους επαίνους των κάθε είδους “προοδευτικών” θα δώσει και νέα ώθηση στον τομέα της οικοδομής που τελευταία δοκιμάζεται.

Εγώ ας πούμε δεν ξέρω να χτίζω. Έτσι για να μπορέσω να χτίσω συμβολικά όσους μου προκαλούν πρόβλημα θα προσλάβω κάποιον εργάτη και ίσως επειδή είναι πολλοί, κάποια κατασκευαστική εταιρεία. Δεν αποκλείεται μάλιστα για περιπτώσεις  μεγάλων αδικιών να ενεργοποιηθούν και οι κατασκευαστικές όπως ο ΑΚΤΩΡ του αναξιοπαθούντος κ.Μπόμπολα.

Κάτι τέτοιο θα είναι ένα σοβαρό αντίδοτο στην κρίση και θα μας οφελήσει όλους. Μην καθυστερείτε λοιπόν, πάρτε το μυστρί σας και χτίστε όποιον σας αδικεί ΤΩΡΑ.

Καρύδια …

Όσο υπάρχουν άνθρωποι που διαβάζουν τέτοια υποπροϊόντα, και μάλιστα πληρώνουν γι αυτό και αποτελούν την πλειοψηφία, όσο υπάρχουν τυφλοί φανατικοί, όσο η πνευματική ζωή υποβαθμίζεται, ας μην τρέφουμε αυταπάτες.

Μικρές ιστορίες από το Μετρό

1. Διαφήμιση του ΟΑΕΔ μέσα στο συρμο: “Προστατεύουμε τον πολίτη” λέει η πινακίδα. Τι σύγχυση κι αυτή; Μα ο κ.Μιχάλης (Χρυσοχοϊδης) δεν προτατεύει τον πολίτη; Ο ΟΑΕΔ που κολάει στην προστασία; Ποιός είναι ο προστάτης μου τελικά; Ή μήπως η αστυνομία είναι στην πραγματικότητα Οργανισμός Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού;

2. Στην έξοδο του μετρό στην πλατεία Συντάγματος είναι στημένη μια τεράστια σκηνή της Post Bank (!) και μπροστά δίνουν παράσταση διάφοροι ακροβάτες και ταχυδακτυλουργοί… Αυτό πάλι τι είδους διαφήμιση είναι; Τι θέλουν να μας πούν; Ότι με τα χρήματα των καταθετών θα κάνουν ταχυδακτυλουργικά και ακροβασίες;

3. Στις κυλιόμενες σκάλες παρατηρώ τη φυλή των απόγονων πιγκουίνων. Περπατάνε στις κυλιόμενες σκάλες ο ένας πίσω απ τον άλλο κι επειδή τα σκαλιά είναι κάπως μεγάλα γέρνουν αριστερά και δεξιά ακριβώς σαν τους πιγκουίνους. Τι κι αν οι ανακοινώσεις λένε να στέκεστε δεξιά στις σκάλες οι πιγκουίνοι το χαβά τους. Βιάζονται βλέπεις. Και δεν καταλαβαίνουν ότι αν πέσει κάποιος είτε απ τους κινούμενους (πολύ πιθανό) είτε απο όσους τηρούν την οδηγία του “στέκεστε δεξιά” (επίσης πιθανό σε περίπτωση ηλικιωμένων, παιδιών, κλπ), επειδή δεν έχουν αφήσει καθόλου χώρο θα ποδοπατηθούμε. Αν βέβαια γίνει κάτι τέτοιο θα ορυόμαστε πάλι για την ανικανότητα του κράτους…

4. Πίσω πάλι στην πλατεία. Σε κάθε γωνία παραμονεύουν νεαρές κοπέλες με θλιβερό ύφος. “Προσπαθώ να μαζέψω 10 ευρώ να κοιμηθώ στο ξενοδοχείο, καλέ μου” μου λέει η μία (είχε τόσο σπαρακτικό ύφος που κάλυψα μέρος του ποσού…), “Είμαι πολύ δυστυχυσμένη, δεν έχω να φάω” μου λέει κάποια παρακάτω. Βλέπω κι άλλες πιο πέρα, μάλλον οργανωμένο είναι το πράγμα. Αυτές τις υπάρξεις που μπορεί να λένε αλήθεια ή απλά να κοροϊδεύουν ποιός τις προστατεύει; Η ΕΛΑΣ, ο ΟΑΕΔ, κάποιος άλλος; Υπάρχουν κι άλλοι προστάτες του πολίτη; Μεγάλο μπέρδεμα.

5. Στην επιστροφή παρατηρώ κάποιους που διαβάζουν. Οι περισσότεροι διαβάζουν τις δωρεάν φυλλάδες, τύπου ΜΕΤΡΟΡΑΜΑ, City Press, κλπ. Αυτές τις φυλλάδες που υποψιάζομαι ότι αποτελούν απλά συρραφή ειδήσεων από διάφορα πρακτορεία χωρίς καμμία επεξεργασία, και πηγή άφθονων διαφημιστικών εσόδων. Είναι δηλαδή εντελώς άχρηστες σε όλους εκτός από αυτόν που τις εκδίδει. Ένας ηλικιωμένος διαβάζει αθλητική εφημερίδα και σουφρώνει πολύ εκφραστικά το μέτωπό του κάθε φορά που βρίσκει κάτι σημαντικό. Δεν μπορώ να κατλάβω τους ανθρώπους που διαβάζουν αθλητικές εφημερίδες (και μάλιστα τις άθλιες αθλητικές εφημερίδες των απογόνων), μέσα μου όμως για μια στιγμή τον μακαρίζω αυτό τον άνθρωπο. Προφανώς έχει λυμένα όλα του τα προβλήματα, σκέφτομαι, και το μόνο που τον απασχολεί είναι ο ολυμπιακός. Απέναντί του η κατάσταση χειροτερεύει. Μια κυρία μάλλον μκρότερη των 40, διαβάζει espresso. Κρίμα. Δίπλα μια κοπέλα διαβάζει κάποιο λογοτεχνικό βιβλίο (δε μπορώ να διακρίνω ποιό). Μέσα σ’ αυτή τη μάζα τουλάχιστον υπάρχει μια ελπίδα …

6. Στο συρμό της επιστροφής υπάρχουν παντού κολλημένα χαρτάκια (post it) με ευχές. Ακόμα ψηλότερα εύχεται κάποιος Γιάννης, Μπορείς! έυχεται η Νίκη, και πολλά άλλα… Οι ευχές απευθύνονται στην Ολυμπιακή. Δεν ξέρω αν είναι αυθεντικά αυτά τα χαρτάκια, αλλά αν είναι τότε έχουμε πάθει ομαδική παράκρουση. Δεν έχω ξανακούσει ανθρώπους να λατρεύουν μια ιδιωτική εταιρεία η οποία μάλιστα μέχρι πρόσφατα φημιζόταν για τις κάκιστες υπηρεσίες της. Εκτός…, εκτός κι αν όσοι εύχονται είναι όλοι εκείνοι οι δημόσιοι υπάλληλοι που μετακινούνταν δωρεάν, αν είναι οι ιδιοκτήτες των εφημερίδων και οι παρατρεχάμενοι τους το προϊόν των οποίων μεταφερόταν επίσης δωρεάν. Μπορεί να είναι όλοι αυτοί οι τζαμπατζήδες που γλένταγαν με τα λεφτά όλων ….

Τερματικός σταθμός, πρέπει να κατέβω.

Αντί πανηγυρικού

Δεν έχω να πώ κάτι για τη σημερινή μέρα. Τι να γιορτάσεις όταν στην πράξη φαίνεται ότι βαδίζουμε με σταθερά βήματα προς το φασισμό στον οποίο υποτίθεται ότι οι πρόγονοί μας αντιστάθηκαν;

Ο υπουργός της προστασίας μας, μας καλεί όλους στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας (σωστά μεν, αργά δε). Γιατί όμως ο ίδιος δεν μας καλούσε και πέρυσι; Γιατί το κόμμα του έκλεινε το μάτι στους ταραξίες, στους καταληψίες, σε κάθε είδους παράνομους που κάνουν κάποιους ανεγκέφαλους να νομίζουν ότι πολεμούν κάποιο ακαθόριστο κατεστημένο;

Μα για να κερδίσει κάποιες από τις κολλημένες σε στερεότυπα αριστερές ψήφους και να ροκανίσει τα πόδια του πολιτικού αντιπάλου. Το ίδιο φυσικά έκαναν πάντα τα κόμματα εξουσίας, χαίρονταν όταν κάτι ανάλογο συνέβαινε στον αντίπαλο. Τα υποτιθέμενα προοδευτικά κόμματα (πλήρης σύγχυση για τη σημασία της λέξης πρόοδος) από την άλλη πάντα χάιδευαν τ’ αυτιά των τραμπούκων, με την κρυφη ελπίδα να επικρατήσει το πλήρες μπάχαλο που θα μπορούσε να φέρει την πολυπόθητη επανάσταση του προλεταριάτου (η βλακεία σε όλο της το μεγαλείο).

Μ’ όλους αυτούς τους καιροσκόπους στο βάθος κάποιοι τρίβουν τα χέρια τους. Είναι εκείνοι που ποθούν να μας σώσουν είτε εθνικά (γρίζος φασισμός) είτε ταξικά (κόκκινος φασισμός). Και δεν είναι μόνο το ΛΑΟΣ και το ΚΚΕ, αλλά και μεγάλοι αριθμοί οπαδών ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, και σύριζα που αναπολούν το Στάλιν ή τον Παπαδόπουλο. Αν συνεχίσει λίγο ακόμα η καιροσκοπική τακτική όλων των πολιτικών και δεν αντιμετωπίσουν με αποφασιστικότητα κάθε εκτροπή (συμπεριλαμβανομένων και των καταλήψεων) ώστε να καταλάβει ό κάθε αποβλακωμένος από την TV απόγονος ότι αυτά είναι αντικοινωνικές ενέργειες και όχι κοκτέιλ μαγκιάς και χαβαλέ, τότε φοβάμαι ότι πολύ σύντομα το “χαμογελαστό” πρόσωπο του φασισμού θα μας χτυπύσει την πόρτα, και θα είναι αργά.

ΥΓ. Μόλις τέλειωσε και η υποκριτική μαθητική παρέλαση όπου ατσούμπαλοι μαθητές, μινιφορούσες μαθήτριες, και φυλεκτικά καθαροί σημαιοφόροι μας χαρίζουν ρίγη αισιοδοξίαςγια το μέλλον, ενώ σύσσωμοι τιμούν τους αγωνιστές με άπειρες δόσεις φραπέ αραχτοί στις καφετέριες αμέσως μετά.

ΥΓ2. Για ποιό λόγο συνεχίζονται αυτές οι γελοίες παρελάσεις;

ΥΓ3. Γιατί γιορτάζουμε την έναρξη και όχι το τέλος του πολέμου σε όλες τις εθνικές μας γιορτές;

Πουν το κράτος;

Το πρωί μπαίνοντας στην Αττική οδό οι φωτεινές πινακίδες έγραφαν με μεγάλα γράμματα “ΑΤΥΧΗΜΑ ΕΜΠΡΟΣ – ΕΛΛΑΤΩΣΤΕ ΤΑΧΥΤΗΤΑ” ενώ οι σημάνσεις για ανώτατο όριο 60χλμ ήταν αναμένες. Αμέσως επιβραδύνω αλλά οι περισσότεροι απόγονοι γύρω μου συνεχίζουν ακάθεκτοι. Σιγά μην προσαρμοστούν αυτοί οι “ανυπότακτοι γαλάτες” στις προσταγές τις καπιταλιστικής οδού.

Πιό κάτω η κίνηση σταματά με απότομα φρεναρίσματα από τους αγέρωχους απογόνους. Πλησιάσαμε στο ατύχημα. Μια μεγάλη ουρά έχει σχηματιστεί και στο βάθος φαίνονται τα ειδικά οχήματα με τις προειδοποιητικές πινακίδες να αναβοσβήνουν. Και πάλι ο αγέρωχος απόγονος δείχνει τη μαχητικότητα του απέναντι στους κατακτητές. Αμέσως μπαίνει στη Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης (ΛΕΑ) γιατί βιάζεται ο άνθρωπος, για το ατύχημα θα νοιαστούμε τώρα. Η ΛΕΑ κλείνει τελείως. Αν έρθει τώρα ασθενοφόρο, σκέφτομαι;

Το ατύχημα ήταν όντως σοβαρό και μια κοπέλα καθόταν στην άκρη του δρόμου αιμόφυρτη. Ασθενοφόρο δεν είχε φτάσει ακόμα. Μόνο ένα περιπολικό της τροχαίας βρίσκεται εκεί και οι προστάτες του πολίτη κοιτούν αδιάφορα, ενώ οι ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ καταπατητές της ΛΕΑ κάνουν σφήνες για να περάσουν από το σημείο.

Αν οι ίδιοι αυτοί απόγονοι είχαν εμπλακεί σε ατύχημα και το ασθενοφόρο αργούσε πάνω από 1 λεπτό θα τους βλέπαμε να ορύονται στα κανάλια “Πουν το κράτοοοοοοοος;”

Αυτό δεν ακούμε συνέχεια όταν κάτι πάει στραβά; Αυτό δε λέμε όλοι οι κακομαθημένοι και θρασύτατοι απόγονοι που απαιτούμε να μην κάνουμε τίποτα και δίπλα μας πάντα να βρίσκεται σε ετοιμότητα ένα πυροσβεστικό αεροπλάνο, μία κλινική εντατικής θεραπείας, ένας αστυνομικός (συγνώμη, προστάτης του πολίτη ήθελα να πώ); Εμείς όμως μη χάσουμε τη βόλεψη μας, μην καθυστερήσουμε ένα λεπτό απ την καφετέρια και τον αγαπημένο μας φραπέ. Φραπέλληνες.

Οι λεροί ασήμαντοι δρόμοι με τα λαμπρά μεγάλα ονόματά τους

Γιατί δίνουμε λαμπρά ονόματα σε δρομάκια, σε έργα αμφίβολης ποιότητας, σε αντικείμενα, σε πλοία, και γενικά σε οτιδήποτε; Υποτίθεται για να τιμήσουμε τον αρχαίο ημών πρόγονο.

Βλέπεις λοιπόν μια οδό Κολοκοτρώνη γεμάτη λακούβες και σκουπίδια, βλέπεις ένα καράβι να λέγεται Βιτσέντζος Κορνάρος και να είναι έτοιμο για αποσύνθεση από τη σκουριά, βλέπεις ένα τηλεσκόπιο να λέγεται Αρίσταρχος και απλά να υπολειτουργεί, βλέπεις ένα έργο πληροφορικής να λέγεται Αθηνά και να είναι γεμάτο λάθη, και τόσα άλλα. Έτσι τιμάμε αυτούς που υποτίθεται ότι θαυμάζουμε;

Μάλλον όχι. Γιατί σκοπός δεν είναι να τιμήσουμε κανέναν αλλά να κλέψουμε λίγη από τη δόξα που αυτά τα ονόματα έχουν. Τυλίγουμε το άθλιο έργο μας μ’ ένα λαμπρό όνομα ελπίζοντας ότι όλοι θα σταθούν στο όνομα και θα παραβλέψουν την κακή κατασκευή.

Αυτή η τακτική πρέπει να σταματήσει. Ας ονομάστεί οδός Μπεζεντάκου, πλοίο Παυλίδης, τηλεσκόπιο Χαρδαβέλας, πληροφοριακό σύστημα Αυτιάς. Δώστε σύγχρονα “λαμπερά” ονόματα που η αξία τους είναι ίση ή χειρότερη από το άθλιο μας δημιούργημα κι αφήστε τους αρχαίους ήσυχους.

Ας φυλάξουμε τα μεγάλα ονόματα για την εποχή (αν έρθει ποτέ) που θα φτιάξουμε κάτι σπουδαίο, κάτι παραπάνω από φραπέδες και σουβλάκια, κάτι καλύτερο από απάτες και ηθικές νομιμότητες.