Η Ελλάδα ανήκει σε ποιούς Έλληνες;

Πρωί πρωί ο φασισμός μου χτυπά την πόρτα. Ο δρόμος μπροστά απ το σπίτι είναι στρωμένος με φυλλάδια της νεολαίας ΛΑΟΣ που μου θυμίζουν πως “η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες”. (αν θυμάμαι καλά το σύνθημα αυτό το λανσάρισε πρώτος ο αμοραλιστής και λαοπλάνος Ανδρέας). Έξω από την εκκλησία τα φυλλάδια πυκνώνουν. Εκεί μάλλον φαντάστηκαν οι εν λόγω νεολαίοι ότι θα βρούν πιο πρόσφορο έδαφος για τις ιδέες τους.

Κάποιοι θεωρούν προφανώς τον εαυτό τους πιό Έλληνα από τους άλλους. Τα βράδυα πριν κοιμηθούν φαντάζομαι ότι θα σκέφτονται πόσο ξεχωριστοί είναι, τι φοβερό DNA έχουν, και πόσο πολύ τους μισούν όλοι και θέλουν να εξαφανίσουν το υπέροχο και μοναδικό είδος τους. Λίγο πριν έχουν κάνει την προσευχή τους σ’ ένα Θεό που υποτίθεται ότι κύρηξε την αγάπη προς τους συνανθρώπους.

Σε ποιούς Έλληνες ανήκει η Ελλάδα όμως;  Στους κουτοπόνηρους απόγονους του Καραγκιόζη που από τη μια προσκυνάνε τον πολυχρονεμένο πασά κι από την άλλη με το μακρύ τους χέρι του κλέβουν ότι μπορούν; Σε μας που δεν παράγουμε σχεδόν τίποτα σε κανέναν τομέα; Που η συμβολή μας στην επιστήμη, στην τέχνη, στον πολιτισμό, στην οικονομία, στην προστασία του περιβάλλοντος, στην ηθική, είναι όχι μόνο μηδενική αλλά συνήθως αρνητική; Εμείς που για το οποιοδήποτε δίκαιο ή άδικο αίτημά μας κλείνουμε τους δρόμους αδιαφορώντας για όσους δεν έχουν φωνή και το βράδυ τρώμε τις επιδοτήσεις των κουτόφραγκων στα σκυλάδικα;

Αν η λέξη Έλληνας αποτελεί τιμητικό τίτλο (σύμφωνα με τη λογική του ΛΑΟΣ) τότε αυτός ο τίτλος σίγουρα δε μας ανήκει.

Έθνος ανυπότακτο ή απλά γελοίο;

Η κρίση των τελευταίων μηνών και οι πιέσεις για διαρθρωτικές αλλαγές όση αβεβαιότητα κι αν προκαλούν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν και θετικά. Θα μπορούσαμε με την ευκαιρία αυτή να σταθούμε μπροστά στον καθρέφτη, να κοιτάξουμε την τεράστια καμπούρα μας και να αρχίσουμε να επεξεργαζόμαστε τρόπους να την περιορίσουμε. Θα μπορούσαμε να σταματήσουμε την αυτάρεσκη ραστώνη μας και να καταλάβουμε για πρώτη ίσως φορά μετά από πολλά χρόνια πως τίποτα δεν είναι δεδομένο και πως πολλές φορές το απρόβλεπτο μπορεί να πάρει δραματικές διαστάσεις εκτός κι αν είσαι προετοιμασμένος γι αυτό.

Αντί γι αυτό ακούμε καθημερινά εξαγγελίες από τους μαθητευόμενους μάγους του Πανελλήνιου Σοσιαληστρικού Κινήματος που την επόμενη μέρα τις μαζέυουν άρον άρον. Η ασυναρτησία τους καταστρέφει την αγορά και κάθε σπίθα δημιουργίας που ίσως είχε απομείνει. Ακούμε αντιπολιτευτικές κορώνες περί ακυβερνησίας από τον Σαμαρά (σα δε ντρέπεται, αυτός δεν ήταν υπουργός της απόλυτης ακυβερνησίας;). Ακούμε τους διάφορους συνδικαλιστές να μιλούν για τα κεκτημένα τους και τους αγρότες να επιδίδονται στο προσφιλές τους ετήσιο happening του αποκλεισμού των δρόμων. Η τάχαμου Ευρωπαϊκή αριστερά (τον καιρό των επιδοτήσεων) τα γύρισε τώρα και της φταίει ο μόνος σοβαρός άνθρωπος που της έχει απομείνει, ενώ το ΚΚΕ συνεχίζει να ζεί τη φαντασίωση του κι ελπίζει σε γενικευμένο μπάχαλο.

Κάποιοι πονηροί μου έστειλαν ένα e-mail με το μεγαλειώδες επιχείρημα πως πρέπει οι Γερμανοί να μας πληρώσουν αντί να μας πιέζουν (μήπως να πληρώσουμε κι εμείς τη Βουλγαρία για τα κατορθώματα του Βουλγαροκτόνου;). Συμπεριφορά χαρακτηριστική των απόγονων του Καραγκιόζη. Πολύ φοβάμαι ότι αυτή είναι η τελευταία μας ευκαιρία και απ ότι δείχνουν τα πράγματα την αντιμετωπίζουμε και πάλι με τη γνωστή μας χαζοχαρούμενη νοοτροπία του χαβαλέ και του ωχαδερφισμού και αδιαφορούμε για τις συνέπειες τις οποίες πιθανότατα θα τις πληρώσουν τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Η συμπεριφορά αυτή δε μας κάνει μάγκες και ανυπότακτους αλλά απλά γελοίους.

Και μέσα σ’ όλα αυτά η Αθήνα είχε γεμίσει με κακάσχημες αφίσες της Δημοκρατικής Αναγέννησης που μας καλούσαν στο Πολεμικό Μουσείο σε ομιλίες για το θέμα των μεταναστών. Αυθεντικοί Έλληνες με πιστοποιητικό pedigree όπως ο Παπαθεμελής, ο Κατσανέβας, ο Γκιουλέκας κ.ά. αναφωνούν “Η Ελλάδα στους Έλληνες”. Αναρωτιέμαι τι αποτέλεσμα θα εβγαινε αν γινόταν κάποιο test DNA σε όλους αυτούς του φωνασκούντες Ελληναράδες. Αν άραγε έβγαινε αρνητικό θα μας άδειαζαν τη γωνιά;

Όλα τα ζώα είναι ίσα …

αλλά κάποια είναι πιό ίσα από τα άλλα.

Η κα.Διαμαντοπούλου δήλωσε ότι “τα κολλέγια δεν είναι πανεπιστήμια”. Ωραία, ας πούμε λοιπόν ότι δεν είναι. Τότε γιατί έχει σαν συνεργάτιδα την κα.Δραγώνα η οποία έχει σπουδάσει στο Pierce College? Γιατί ο ακαδημαϊκός τίτλος της κυρίας Δραγώνα αναγνωρίστηκε από το ΔΟΑΤΑΠ, ενώ όλων των άλλων αποφοίτων δεν αναγνωρίζονται; Τι το ιδιαίτερο έχει η κα.Δραγώνα και στην περίπτωσή της το κολέγιο είναι πανεπιστήμιο; Και πως το ανέχεται αυτό η λαλίστατη κα.Διαμαντοπούλου; Στην πραγματικότητα καλώς αναγνωρίστηκε το πτυχίο της κας Δραγώνα, αφού αναγνωρίζεται σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο. Των υπόλοιπων ζώων αποφοίτων όμως;

Είναι ενδιαφέρον ότι και η ίδια η κα.Δραγώνα αισθάνεται μάλλον αμηχανία και στο βιογραφικό της αναφέρει ότι σπούδασε στην Ελλάδα – έτσι απλά.

Εκτενής συζήτηση για το θέμα έχει γίνει εδώ.

Αν η κα.Διαμαντοπούλου έχει έστω και στοιχειώδη συναίσθηση των όσων λέει θα πρέπει ή να σταματήσει τη συνεργασία της με την κα.Δραγώνα και να κινήσει άμεσα τη διαδικασία ακύρωσης αναγνώρισης του πτυχίου της, ή να αναγνωρίσει και το δικαίωμα των υπόλοιπων ζώων φοιτητών κολεγίων. Αρκετά πια με την υποκρισία τόσων χρόνων.

Από το Deree έχουν  αποφοιτήσει επίσης η κόρη της κας συντρόφισας Παπαρήγα και η κα Μιράντα Ξαφά. Δεν έχω βρεί όμως συγκεκριμένες πληροφορίες (πέρα από σχόλια σε blog) για το αν έχει γίνει αναγνώριση από το ΔΟΑΤΑΠ.

ΥΓ1. Δεν κρίνω την κα.Δραγώνα από τις δημοσιεύσεις της και θεωρώ ότι η κριτική που της ασκείται γι αυτό το λόγο είναι άστοχη και αντιδημοκρατική. Ο πονηρός ΛΑΟΣ βρήκε πάλι τρόπο να διχάσει την Ελληνική κοινωνία και να στρέψει τον κόσμο στην κακώς ενοούμενη εθνικοφροσύνη. Αλλοίμονο αν οι απόψεις του κάθε κυβερνητικού στελέχους έπρεπε να ταυτίζονται με αυτές του Καρατζαφέρη και του “Αδώνιδος”.

ΥΓ2. Οι εθνικιστικές φωνές στην ουσία κουκουλώνουν το πραγματικό πρόβλημα γιατί με τη μέθοδο τους να κατηγορούν με αστήρικτα και αστεία επιχειρήματα τα οποία μπορεί πού εύκολα κανείς να αντικρούσει, καίνε και τα πραγματικά ατοπήματα της κας Δραγώνα. Έτσι όποιος και να την κατηγορήσει θα τοποθετηθεί αυτόματα στους ακροδεξιούς. Η μέθοδος αυτή είναι γνωστή μαφιόζικη μέθοδος και περιγράφεται γλαφυρά στο βιβλίο “The Mafia Manager”.

ΥΓ3. Δεν είμαι αντίθετος με την τοποθέτηση της κας Δραγώνα στο Υπουργείο Παιδείας. Απλά πιστεύω ότι  την ίδια στιγμή στερούνται της ίδιας ευκαιρίας πολλοί άλλοι που έχουν ανάλογες σπουδές και ικανότητες μ’ αυτήν εξ’ αιτίας της ξυνίλας της κας.Διαμαντοπούλου.

Απολογισμός 2009

Το τέλος του χρόνου προσφέρεται για απολογισμούς και σχέδια για το μέλλον. Ξεκίνησα αυτό το blog μέσα στο 2009 έπειτα από πολλές συζητήσεις με φίλους και γνωστούς στις οποίες διαπίστωσα ότι πολλοί ζούν με μύθους που πλασάρει είτε η επίσημη ιστορία που διδασκόμαστε στο σχολείο ή οι διάφοροι τηλε-πλασιέ βιβλίων, ελπίδων, ufo, εθνικοφροσύνης, αριστεροφροσύνης, κλπ. Ήθελα να γράψω για όλες αυτές τις απαίσιες πράξεις που κάνουμε εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες, πράξεις που μας καθιστούν άθλιους απόγονους. Δε μπορώ να πω ότι πέτυχα και πολλά αφού η προσπάθεια ήταν αποσπασματική και η έλλειψη χρόνου για συστηματική έρευνα ήταν αποτρεπτικός παράγοντας.

Στην πορεία προέκυψαν οι εκλογές και το blog μου έδωσε την ευκαιρία να μάθω περισσότερα για το φιλελευθερισμό  και τους λιγοστούς που ασχολούνται μ’ αυτόν. Έμαθα επίσης πολλά από ανθρώπους που πρόσκεινται σε κάποια κόμματα ή πιστεύουν σε ιδεολογίες αλλά παραμένουν ανεξάρτητοι και ορθολογιστικά σκεπτόμενοι. Από αυτή την άποψη το blog με βοήθησε πολύ. Ευχαριστώ πολύ όλους εσάς που γνώρισα από το Internet και με τις απόψεις σας μου μάθατε τόσα πολλά.

Τελειώνει λοιπόν η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα που ήρθε με τόσες προσδοκίες κι έφερε μαζί του τόσες απογοητεύσεις. Η δεκαετία με τα πολλά μηδενικά που ελπίζω να τελειώνουν εδώ. Το 2010 θα ήθελα να ξεκινήσω μια πιο συστηματική προσπάθεια για την καταγραφή των κακών συνηθειών μας που κρατούν τη χώρα καθηλωμένη και ουραγό. Το πιθανότερο πάντως είναι να συνεχίσω να γράφω σκόρπιες σκέψεις αφού ο περιορισμένος χρόνος πρέπει να αφιερωθεί στην προσπάθεια να εγκαταλείψω το καράβι που βουλιάζει (μια απόφαση που πήρα επίσης μέσα στο 2009).

Καλή χρονιά σε όλους.

Απόγονος και ορθολογισμός: δύο ασύμβατες έννοιες

Οι αρχαίοι πρόγονοι (όχι μόνο οι δικοί μας, αλλά παντού στον πλανήτη) απορούσαν για τη ζωή και το θάνατο, και προσπαθούσαν να βρούν εξηγήσεις. Τα βράδυα κοίταζαν τον ουρανό και άρχισαν να καταγράφουν τις θέσεις και τις κινήσεις των αστεριών, του ήλιου και της σελήνης. Σταδιακά άρχισαν να συνδέουν τις κινήσεις αυτές με διάφορα γεγονότα όπως οι εποχές.

Κάποιοι χρησιμοποίησαν ορθολογιστική επιστημονική σκέψη, συνδύασαν γεγονότα και εμπειρίες, και από τις απλές υποθέσεις κατέληξαν σε συμπεράσματα (όχι πάντα σωστά) τα οποία όμως έβαλαν τις βάσεις της επιστήμης και έδωσαν σε επόμενους ορθολογικά σκεπτόμενους ανθρώπους τη δυνατότητα να προχωρήσουν και να καταλήξουν σε νέα συμπεράσματα.

Κάποιοι άλλοι έκαναν υποθέσεις και έμειναν απόλυτα ικανοποιημένοι από αυτές. Χωρίς παραπέρα έρευνα έκαναν τις ιδέες τους δόγμα. Έτσι γεννήθηκε η δεισιδαιμονία και οι θρησκείες. Η ψευδοεπιστήμη της αστρολογίας στηρίχτηκε στην αρχικά επιστημονική παρατήρηση ότι οι πλανήτες σε δεδομένες στιγμές βρίσκονταν μπροστά από συγκεκριμένους αστερισμούς. Κάποιοι έκαναν την υπόθεση ότι αυτό δεν μπορεί να είναι τυχαίο και έμειναν μ’ αυτήν. Οι ίδιοι οι αστερισμοί είναι συνδυασμοί αστεριών που οι άνθρωποι μιας εποχής νόμισαν ότι έβλεπαν σ’ αυτούς κάτι (Sagan, 1980). Αν φτιάχναμε σήμερα αστερισμούς μπορεί να βλέπαμε σ’ αυτούς τον Elvis, το playstation, ή τον Χαρδαβέλα.

Έτσι η επιστήμη ακολουθεί μια διαρκή αμφισβήτηση και αναζητά συνεχώς αποδείξεις:

ενώ η πίστη και οι δοξασίες βολεύονται με όσα κάποιοι θεώρησαν σαν δεδομένα:

Στους αιώνες που μεσολάβησαν οι ψευδοεπιστήμες και οι θρησκείες είχαν μεγαλύτερη απήχηση αφού ήταν πιο εύπεπτες και χρησιμοποίησαν και τον τρόμο της τιμωρίας για όσους αρνούνταν να πιστέψουν στις υπερφυσικές απόψεις των μάγων, παπάδων, δρουίδων, κλπ. Χρειάστηκε η θυσία χιλιάδων τολμηρών ανθρώπων (όπως ο Giordano Bruno) προκειμένου να αρχίσει και πάλι η αναζήτηση.

Πολλές φορές η επιστήμη καταλήγει σε λάθος συμπεράσματα. Οι ίδιοι οι επιστήμονες συχνά γίνονται δογματικοί και αρνούνται να αμφισβητήσουν αυτό που πιστεύουν. Πρόκειται για επανάληψη της επιστημονικής προσέγγισης της ασρονομίας απέναντι στη δογματική προσέγγιση της αστρολογίας. Οι αποτυχίες αυτές δίνουν τροφή κι επιχειρήματα στους “πιστούς”: “Πάλι λάθη έκαναν οι επιστήμονες, δεν πέτυχε το πείραμα (του CERN ή οποιοδήποτε άλλο), ενώ εμείς (οι πιστοί, οι αστρολόγοι, οι ufoλόγοι) δεν έχουμε κάνει ποτέ λάθος“.

Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα

Τι συμβαίνει στην Ελλάδα σήμερα; Πως αντιμετωπίζουμε και εξηγούμε τα γεγονότα; Χρησιμοποιούμε τον ορθό λόγο όπως πολλοί από τους αρχαίους μας προγόνους τους οποίους μάλιστα λέμε ότι φανατικά θαυμάζουμε;

Από μια πρώτη ματία της καθημερινής συμπεριφοράς μας, μάλλον δεν είμαστε και πολύ ορθολογιστές. Κλεισμένοι στα διαμερίσματα και τις μαιζονέτες μας, με τη νύχτα μολυσμένη από τα πολλά φώτα δε μπορούμε πια να παρατηρησουμε τ’ αστέρια. Έτσι το μόνο που παρατηρούμε είναι οι ατέρες της TV. Κάθε μέρα δεχόμαστε βομβαρδισμό ερεθισμάτων από αυτούς κι αυτό θεωρούμε πως είναι γνώση και το αναπαράγουμε με βεβαιότητα. Πόσα blogs δεν αποτελούν αναπαραγωγή των δογμάτων που εκπορεύονται από τα κόμματα, τις ποδοσφαιρικές ομάδες, κλπ. μέσω των δημοσιογράφων; Ταυτόχρονα αναπτύξαμε και τη λογική του “ξερόλα” και αβασάνιστα βγάζουμε συμπεράσματα για οτιδήποτε χωρίς να χρειαζόμαστε αποδείξεις. Εμφανίστηκε κάποιος νέος ιός; Φταίνε οι φαρμακευτικές εταιρείες. Φταίνε οι ΗΠΑ (αυτές φταίνε έτσι κι αλλοιώς για οτιδήποτε) που θέλουν να μειώσουν τον πληθυσμό της γής. Κρίση στην οικονομία; Φταίνε οι ΗΠΑ και πάλι, οι Κινέζοι, οι Εβραίοι, φταίει κι ο Χατζηπετρής.

Έτσι καταλήγουμε να είμαστε έυπιστοι. Κάθε τηλεπλασιέ βιβλίων συνομωσίας βρίσκει εύκολα ανταπόκριση, γίνεται γρήγορα δημοφιλής και τελικά και βουλευτής. Αμόρφωτοι παπάδες αποβάλουν έναν οχετό μίσους κάθε Κυριακή με το κύρηγμά τους. Και η κοινωνία μας βουλιάζει στις ιδεοληψίες, στα στερεότυπα, και στην δεισιδαιμονία.

Οι βάσεις για τη σύγχυση του απόγονου μπαίνουν από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου. Εκεί μαθαίνουμε για κάποιους “φοβερούς” αρχαίους που τα έκαναν όλα, ενώ ταυτόχρονα μας λένε ότι αυτοί οι φοβεροί ήταν και οι πρώτοι που καίγονταν στην κόλαση αφού παρά τις φοβερές τους ικανότητες έπεσαν σε πλάνες και δεν κατάλαβαν τη σωστή θρησκεία (κι από που να την καταλάβουν άραγε;). Έτσι στους νεαρούς απογόνους μπαίνει η ταμπέλα του Ελληνορθόδοξου που από μόνη της αποτελεί αντίφαση.

Αργότερα μαθαίνουμε την ιστορία με μια μεροληπτική προσέγγιση, όπου οι πρόγονοί μας  ήταν πάντα ήρωες, καλοί και αγαθοί, ενώ όλοι οι άλλοι, οι βάρβαροι, ήθελαν πάντα το κακό μας. Ποτέ δεν αμφισβητούμε κάτι από αυτά γιατί τότε κρέμεται από πάνω μας η ρετσινιά του προδότη. Δεν μαθαίνουμε λοιπόν ότι οι αρχαίοι εφευρέτες πολεμήθηκαν κι αυτοί από τους αντίστοιχους πιστούς και φανατικούς της εποχής. Δεν μαθαίνουμε ότι οι Έλληνες εκτός από λαμπρές νίκες στους πολέμους, υπέστησαν και ντροπιαστικές ήττες (όπου αναγκαστικά αναφέρεται μια ήττα, όπως το 1922, ξεκαθαρίζεται ότι έφταιγαν οι ξένοι, άρα δεν ήταν πραγματική ήττα, αν μας άφηναν θα νικούσαμε… Έφταιγε ο διαιτητής ). Δεν μαθαίνουμε ότι όποτε έγινε κάτι σημαντικό  αυτό ήταν αποτέλεσμα προσπάθειας, έρευνας, και οργάνωσης, αφού δε μελετάμε όλες τις λεπτομέρειες. Αντίθετα αφήνεται να πλανάται η εντύπωση ότι κάθε κατόρθωμα οφείλεται στη “μαγκιά” και στην “ψυχάρα” του Έλληνα. Κάτι σαν τον superman ή τον spiderman δηλαδή.

Ο συνδυασμός κακής παιδείας και απαράδεκτης ενημέρωσης από τα ΜΜΕ, έχει σαν αποτέλεσμα ανθρώπους φανατικούς, καθόλου ορθολογιστές, οι οποίοι είναι έτοιμοι για “στρατιώτες της παράταξης, της ομάδας, της εκκλησίας”. Πρόβατα έτοιμα για τη σφαγή.

Όλα αυτά συμβαίνουν σε ένα σύστημα παιδείας που υποτίθεται ότι έχει όλες τις δικλείδες για να προστατεύσει την έρευνα, τη διαφορετική άποψη, τον αντίλογο. Ή μήπως τελικά όλη αυτή η κρατική παρέμβαση, το ένα και μοναδικό σύγγραμα που εκπορεύεται από το αλάνθαστο πνεύμα του καθηγητή, το σχολικό σύγγραμα που γράφεται με διαγωνισμό (!),  και το περίφημο άβατο που απαγορεύει ουσιαστικά σε όποιον έχει αντίθετη άποψη από τους μπαχαλάκηδες να την εκφράσει, οδηγούν τους απογόνους στην απόλυτη έλλειψη λογικής;

Συνεχίζεται …

Πηγές:
Sagan C. (1980) ‘Cosmos’, Random House

Νεολαία;

Είδα μέρος της εκπομπής του ΣΚΑΪ για τα γεγονότα του Δεκεμβρίου. Πολλοί νέοι συμμετείχαν και σκέφτηκα ότι οι απόψεις τους θα είχαν ενδιαφέρον… Σφάλμα. Αν όλοι οι νέοι είναι σαν κι αυτούς “την κάτσαμε τη βάρκα”. Καλοταϊσμένα, κακομαθημένα Ελληνόπουλα μίλαγαν με ύφος τα ξέρω όλα, ο μεγάλος είναι κακός και βολεμένος ενώ ο νέος είναι αγνός και σούπερ, και η γλώσσα τους ήταν πιο ξύλινη κι απ’ της Αλέκας Παπαρήγα. Μια εικόνα νεολαίας με μυαλά 90χρονου.

Μια κοπέλα έκλεισε ρωτόντας αν οι μεγάλοι τραβούσαν όσα τραβάει αυτή!!!

Τι τραβάει δηλαδή; Δε μας εξήγησε. Φαντάζομαι όμως, μάλλον ο φραπές δεν είναι πια ποιοτικός (είναι και λίγο ακριβός), πρέπει να διαβάσει κι όλας γιατί το δημόσιο μάλον δε θα είναι πια η εύκολη λύση, ίσως να μπλοκάρει και το facebook και να μη μπορεί να εκφραστεί …

Προφανώς δεν είναι όλοι οι νέοι έτσι. Μάλλον και σ’ αυτή την περίπτωση η τηλεοπτική εικόνα μας μεταφέρει την ίδια σαβούρα που μας έχει συνηθίσει χρόνια τώρα. Γιατί αλλοιώς, αν όλοι οι νέοι είναι σαν κι αυτούς που είδαμε, καιρός να του δίνουμε απο αυτή τη ρημαδοχώρα, δεν υπάρχει ελπίδα.

Ποιός Αλμούνια, ρε;

Ο πρωθυπουργός το είπε πολύ γλαφυρά χθές: “απειλείται η εθνική μας κυριαρχία“. Δε θέλει και πολύ μυαλό βέβαια για να το καταλάβει κανείς. Όταν είσαι καταχρεωμένος και ταυτόχρονα δεν παράγεις τίποτα, αντίθετα τρώς και τα λίγα δανεικά που έχουν απομείνει, σίγουρα θα πρέπει να πουλήσεις εκείνο το οικοπεδάκι (Μακεδονία, Κύπρο, ή όπου αλλού) του παππού, μπας και ξεχρεώσεις.

Κι ενώ η κατάσταση πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, ο “προοδευτικός” τύπος ξεστομίζει απίστευτες και επικίνδυνες βλακείες. “Εδώ κυβερνάει ο Παπανδρέου, όχι ο Τρισέ ή ο Αλμούνια” λένε μερικοί ερίφηδες. “Είμαστε μέρος ενός άθλιου διεθνούς οικονομικού συστήματος που δε χωρατεύει” λέει ο άλλος στη φυλλάδα του ΔΟΛ. Μα γιατί αγαπητοί μου δεν μας τα λέγατε αυτά πριν δανειστούμε; Τότε όλοι αυτοί ήταν καλοί; Κι αυτός ο ΓΑΠ που λέτε ότι κυβερνάει δε μας έλεγε ότι υπάρχουν λεφτά και μάλιστα άφηνε υπονοούμενα πως  τάχαμου έχει ήδη εξασφαλίσει χρηματοδοτήσεις από τους κολλητούς του στην Ευρώπη; Τώρα κατάλαβαν όλοι αυτοί οι αστέρες της δημοσιογραφίας ότι ζούμε σ’ αυτόν τον κόσμο; Μέχρι τώρα που νόμιζαν ότι βρίσκονταν; Σε σοσιαλιστικούς παραδείσους όπου ρέει το πιλάφι και λικνίζονται τα ουρί;

Λυπάμαι που η πατρίδα μου κατρακυλάει έτσι και πολύ περισσότερο που σ’ αυτή τη δύσκολη συγκυρία ορισμένοι συνεχίζουν να έχουν το ηλίθιο και άθλιο στυλάκι του ξέρεις ποιός είμ’ εγώ ρε, ενώ κάποιοι άλλοι  τυφλωμενοι από την ίδια τους τη ρητορική συνεχίζουν τους “αγώνες” εναντίον των ανεμόμυλων καταστρέφοντας ότι έχει μέινει όρθιο.

Είμαστε άξιοι της τύχης μας, όχι για όσα κάναμε μέχρι τώρα, αλλά για όσα δεν κάνουμε αυτή τη στιγμή.

ΥΓ1. Επιστρέφοντας έπεσα πάνω σε αφίσα του ΔΗΚΚΙ (lol) πού έγραφε “VETO ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ”!!!
1) Όταν χρωστάς δύσκολα ασκείς βέτο, άσε που έχουμε γίνει και γραφικοί ασκώντας συνέχεια βέτο.
2) Γιατί, αφού σύμφωνα με τη γιαλαντζί αριστερά η Ευρωπαική Ένωση είναι η κατάρα μας, δεν αφήνουμε την Τουρκία να δεινοπαθήσει κι αυτή. Μπορούμε μαλιστα να φύγουμε εμείς (να μη λυώνει απ τον καημό της κι η Αλέκα) και να τους παραχωρήσουμε τη θέση μας. Έτσι αυτοί θα ταλαιπωρούνται κι εμείς ανεξάρτητοι από τον κακό καπιταλισμό θα οδεύσουμε προς τους παραδείσους του σοσιαλιστικού ή του ναζιστικού φασισμού.

Χώρα οπερέτα (*)

Είναι η χώρα που:

1. Προεκλογικά μας λένε ότι υπάρχουν χρήματα και μετά την απομάκρυνση από την κάλπη, τα χρήματα εξαφανίζονται
2. Ο πρωθυπουργός εκλέγεται καταγγέλοντας τον προηγούμενο ότι σκοπεύει να παγώσει τους μισθούς και να επιβάλει νέους φόρους, και μόλις 40 μέρες μετά την εκλογή του κάνει αυτά που κατηγορούσε
3. Ο προστάτης υπουργός θέλει να υπάρχει υπέυθυνος κατά το νόμο στα blog! Μήπως να υπάρχει και υπουργός διαδικτύου;
4. Βρίσκεται στις λίστες της διαφθοράς σε δυσθεώρητα βάθη και κανείς δεν ντρέπεται γι αυτό (ούτε καν ο απελθών πρωθυπουργός που είχε κυρήξει “μηδενική ανοχή” στη διαφθορά – lol)
5. Στους servers του πολυτεχνείου φιλοξενείται ιστοσελίδα αναρχικών και ο πρύτανης το θεωρεί φυσιολογικό (κάποιοι συμφωνούν μαζί του γιατί είναι λέει αποστολή του πολυτεχνείου να διδάξει στους μαθητές πολιτική σκέψη!)
6. Αλήτες μπουκάρουν σε παρουσιάσεις βιβλίων, σε ημερίδες πανεπιστημίων, κλπ, και τις διακόπτουν επειδή διαφωνούν με το θέμα. Επί πλέον μένουν πάντα ατιμώρητοι
7. Μαθητές καταλαμβάνουν τα σχολεία τους με αστεία αιτήματα κι αυτό θεωρείται πολιτική έκφραση και επιβραβεύεται από την κοινωνία. Μάλιστα ένας τέτοιος καταληψίας κάνει τώρα καριέρα αρχηγού κόμματος!
8. Μητροπολίτης μηνύει ΜΚΟ απαιτώντας 1.000.000 € επειδή θεωρεί ότι τον δυσφήμισαν
9. Διαδικασίες μπάχαλο βαφτίζονται “ψηφοφορία από το λαό” και θεωρούνται η πεμπτουσία της δημοκρατίας
10. Η αντιπολίτευση αντί να συζητήσει τι έκανε στραβά σαν κυβέρνηση, ασχολείται με την ανάδειξη αρχηγού μέσα απο μια επικοινωνιακή διαδικασία (όπως επικοινωνιακή ήταν και η διακυβέρνησή της)
11. Βουλευτής (κυβερνητικός) δηλώνει ότι 2.000 € το μήνα είναι εισόδημα για τους φτωχούς! Και δεν ντρέπεται κιόλας τη στιγμή που χιλιάδες άνθρωποι δουλεύουν σε συνθήκες σκλαβιάς με 700 €
12. Μεγάλη μερίδα των κατοίκων πιστεύει ότι έχει ξεχωριστό DNA γεννημένο να νικάει (σύμφωνα με τη ντοπαρισμένη πρωταθλήτρια)
13. Κάθε νίκη οφείλεται στη μαγκιά και την ψυχάρα των κατοίκων, κάθε ήττα στους κακούς ξένους που κοιμουνται και ξυπνούν με μόνη σκέψη την καταστροφή της χώρας
14. Πολιτικοί δηλώνουν “δεν κλέψαμε” και δεν τους πέρνουν με τις ντομάτες και τα γιαούρτια, αντίθετα έχουν ρεύμα και θέλουν να γίνουν αρχηγοί κόμματος
15. Πατριώτες θεωρούνται όσοι ψευτόμαγκες και ψευτο-τσαμπουκάδες φωνάζουν για ονόματα copyright και για τα εθνικά δίκαια (λέμε τώρα) οδηγώντας τη χώρα στον απομονωτισμό και τη σίγουρη ήττα
16. 11.000 δημόσιοι υπάλληλοι αγνοούνται, και η κυβέρνηση επεξεργάζεται νόμους και διαδικασίες για να προσλάβει νέους
17. Πολλοί απορούν για σεξουαλικά όργια σε νοσοκομείο, αλλά ανέχονται για πολλά χρόνια τα όργια κακοδιαχείρισης, σπατάλης και χρηματισμού.
18. Για τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας γίνεται λόγος μόνο προεκλογικά
19. Το ίδιο και για τις μίζες της MISENS. Η δωρεά 1.000.000 προς το κυβερνών κόμμα ακομη αγνοείται. (για τους άλλους προμηθευτές που επίσης λαδώνουν δε γίνεται λόγος ποτέ)
20. Κάθε χρόνο σκοτώνονται πολύ περισσότεροι άνθρωποι σε ατυχήματα από όσους πιθανόν να πεθάνουν από τη γρίπη, αλλά κανείς δε φαίνεται να ανησυχεί γι αυτό
21. Υπάρχουν περιοχές-άβατα για την αστυνομία όπου συχνάζουν αναρχικοί ή χασισοκαλιεργητές. Κι αυτό θεωρείται μεγάλη μαγκιά, αντίστοιχη του μικρού γαλατικού χωριού
22. Η αριστερά (lol) θεωρεί ότι τα συχνά επεισόδια είναι προβοκάτσιες, κάθε φορά όμως που ένας προβοκάτορας συλαμβάνεται, τρέχει να τον υπερασπιστεί
23. Οι τρομοκρατικές ενέργειες έχουν την αποδοχή ή την ανοχή μεγάλου μέρους της κοινωνίας
24. Η κυβέρνηση ως νέος Ρομπέν των δασών λέει ότι θα πάρει απ τους πλούσιους και θα δώσει στους φτωχούς (με τη συμφωνία του γιαουρτοβιομήχανου, ο οποίος προφανώς θα τα πάρει πίσω μέσω του γιαουρτιού)
25. Τα ΜΜΕ τρομοκρατούν ή παραπληροφορούν τους ιθαγενείς κι όμως αυτοί συνεχίζουν να τα παρακολουθούν με μανία
26. Για όλα τα δεινά, εκτός από τους κακούς ξένους, φταίει και ο “άκρατος νεοφιλελευθερισμός”. Την ίδια στιγμή δεν υπάρχει ούτε ένας από τους 300 βουλευτές που να είναι φιλελεύθερος, δεν εφαρμόζεται ούτε μια πολιτική φιλελεύθερη.
27. Ο φασισμός στην πολιτική και στην καθημερινή ζωή επελαύνει και το κοινοβούλιο απαξιώνεται με γοργούς ρυθμούς

Πως μπορείς να ζήσεις σ’ αυτή τη χώρα οπερέτα (*);

(Το post αυτό γράφτηκε μετά από ανάγνωση των τελευταίων ειδήσεων στο Internet)

(*) “Κράτος-οπερέτα” αποκαλούσε την Ελλάδα ο Κώστας Καββαθάς στους 4Τροχούς

ΥΓ1. Μια γιαγιά που έστειλε τα παιδιά της στο εξωτερικό είχε πεί: ¨Την Ελλάδα καλύτερα να τη νοσταλγείς, παρά να τη ζείς“.

ΥΓ2. Ζητείται Ελπίς

Δεύτερη φορά στο γύψο

Η πρώτη ήταν μεταφορικά το 1967, τότε που η χούντα έβαλε τον ασθενή (εμάς δηλαδή) στο γύψο προκειμένου να γιατρευτούμε.

Η δεύτερη ήταν σήμερα (και ήταν γύψος κυριολεκτικά). Μετά από μια ιδιαίτερα δύσκολη εβδομάδα κι αφού ο καιρός φαινόταν καλός, σκέφτηκα να κάνω μια βόλτα στην Αθήνα. Λάθος. Η πλατεία Συντάγματος, η ασχημότερη ίσως πλατεία στην Ευρώπη, ήταν βρεγμένη. Καθάριζαν τα συνεργεία του δήμου μετά τη χθεσινοβραδυνή συναυλία (να κάνει το κομμάτι του ο δήμαρχος βρε αδερφέ, πως να φανεί κι αυτός, με έργα; δώσε συναυλίες και μπαρούφες στο πόπολο). Αν και ήξερα ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο αφού ο ηλίθιος που τη σχεδίασε έχει βάλει λωρίδες από μαρμαρο που μαζί με το νερό γίνονται σαν πάγος, αφαιρέθηκα από τις σκέψεις για τα μουσεία και τα αξιοθέατα που θα έβλεπα… Ξαφνικά το ένα πόδι έφυγε, προσπάθησα να στηριχτώ στο άλλο αλλά και αυτό γλίστρησε στον αέρα. Έτσι κατέληξα με ένα σπασμένο χέρι (το δεξί) και τη μέση σε κακά χάλια.

Να ναι καλά ο κυρ-δήμαρχος να κάνει τις εκδηλώσεις του. Τι ήθελα κι εγώ να πάω από το χώρο προβολής του δημάρχου Κυριακή πρωί, λες και η πλατεία είναι μέρος να κάνεις τη βόλτα σου;

ΥΓ. Κάποια συνεργεία του δήμου μάζευαν ότι είχε μείνει από την εκδήλωση ανακύκλωσης. Αφού συνήλθα, και με το σπασμένο καρπό να πονάει υπερβολικά, τους πλησίασα για να τους ενημερώσω ότι γλυστράει πολύ. Μου απάντησαν ότι δεν είναι αρμόδιοι. Ναι, ξέχασα, ζούμε στη χώρα της απόλυτης τάξης και των διακριτών αρμοδιοτήτων.

Την μια μονότονη μέρα άλλη, μονότονη απαράλλακτη ακολουθεί

Οι 100 μέρες θα περάσουν γρήγορα. Προεκλογικά φάνταζαν με μαγικό αριθμό. Ο ΓΑΠ έμοιαζε να έχει λύσεις στο τσεπάκι και του αρκούσαν εκατό μέρες για να μπεί το νερό στο αυλάκι.

Μετά την απομάκρυνση όμως από την κάλπη, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Έτσι το μόνο που ακούμε είναι οι συζητήσεις με συνδικαλιστές (ναι! αυτοί κυβερνούν στην πράξη), έκτατκτες φορολογίες, και σχέδια επί σχεδίων για το πως θα προσλαμβάνονται οι δημόσιοι υπάλληλοι! Αυτό φαίνεται ήταν το μέγιστο πρόβλημα της χώρας…

Λες και δε φτάνουν αυτοί που έχουμε, λες και οι διαδικασίες μας είναι άριστες, λες και το τέρας της γραφειοκρατίας τιθασεύτηκε, λες και δεν πρέπει να συμμαζευτούν οι χιλιάδες αποσπασμένοι αλλά και οι αργόμισθοι (αυτοί δηλαδή που πληρώνονται κανονικά αλλά δεν τους ξέρει κανείς), εμείς σχεδιάζουμε πως θα πάρουμε κι άλλους.

Εν τω μεταξύ το υπερωκεάνειον “η Ελλάς” συνεχίζει τον πλού του στο στραβό του γυαλό.

 

ΥΓ1. Καιρός να του δίνουμε.

ΥΓ2. Παληότερα η χούντα είχε σαν σύνθημα το αλήστου μνήμης “Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών”. Το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να το εκσυγχρονίσει σε “Ελλάς Ελλήνων Δημοσίων Υπαλλήλων”. Κάνει και ωραίο ακρονύμιο: ΕΕΔΥ.

ΥΓ3. Ποιά άλλη χώρα ασχολείται με τέτοιο ζήλο με τις προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων;